|
Yaşarsan böyle yaşa
JERRY, çevresindekilerin çok sevdigi insanlardan biriydi. Keyfi her zaman yerindeydi. Her zaman söyleyecek olumlu bir sey bulurdu. Hatta bazen etrafindakileri çildirtirdi bile, "bu adam, bu halde nasil iyimser olabiliyor." diye.Birisi nasil oldugunu sorsa "Bomba gibiyim" diye yanit verirdi. Hep "Bomba gibiyim"JERRY, bir dogal motivasyoncuydu... Yaninda çalisanlardan biri , o gün kötü bir günündeyse, JERRY yanina kosar , duruma nasil olumlu bakilacagini anlatirdi. Bu tarzi fena halde düsündürüyordu beni...
Bir gün JERRY' e gittim.
-"Anlayamiyorum" dedim. "Nasil oluyor da, her zaman her kosulda bu kadar olumlu olabiliyorsun... Nasil basariyorsun bunu?..."
-Her sabah kalktigimda kendi kendime "JERRY bugün iki seçimin var. Havan ya iyi olacak ya da kötü derim ve havamin iyi olmasini seçerim. Kötü bir sey oldugunda yine iki seçimim vardir. Kurban olmak ya da ders almak. Ben basima gelen kötü seyden ders almayi tercih ederim. Birisi bana sikayete geldiginde yine iki seçimim var... Sikayetini kabul etmek ya da ona hayatin olumlu yanlarini göstermek. Ben hayatin olumlu yanlarini seçerim."
-"Yok yahu" diye protesto ettim. "Bu kadar kolay yani"
-"Evet kolay" dedi JERRY... "Hayat seçimlerden ibarettir. Her durumda bir seçim vardir, sen her durumda nasil davranacagini seçersin. Sen insanlarin senin tavrindan nasil etkileneceklerini seçersin. Sen havanin, tavrinin iyi ya da kötü olmasini seçersin... Yani sen hayati nasil yasayacagini seçersin!..." JERRY'nin sözleri beni oldukça etkiledi. Onu uzun yillar görmedim. Ama hayattaki talihsiz olaylara dövünmek yerine, seçim yapmayi tercih ettigimde hep onu hatirladim.
Yillar sonra JERRY'nin basina tatsiz bir sey geldi. Soygun için gelen hirsizlar, panige kapilip JERRY'i delik desik etmisler. Ameliyati 18 saat sürmüs, haftalarca yogun bakimda kalmis. Taburcu edildiginde , kursunlarin bazilari hala vücudundaymis. Ben onu olaydan 6 ay sonra gördüm.
-"Nasilsin" diye sordugumda
-"Bomba gibiyim" dedi "Bomba gibi"
-"Olay sirasinda neler hissettin JERRY" dedim.
-"Yerde yatarken, iki seçimim var diye düsündüm. Ya yasamayi seçecektim ya da ölümü... Ben yasamayi seçtim."
-"Korkmadin mi, suurunu kaybetmedin mi?"
-"Ambulansla gelen saglik görevlileri harika insanlardi. Bana hep iyileseceksin merak etme" dediler. Ama acil servisin koridorlarinda sedyemi hizla sürerlerken doktorlarin ve hemsirelerin yüzlerindeki ifadeyi görünce ilk defa korktum. Bu gözler bana "Bu adam ölmüs" diyordu. Bir seyler yapmazsam, biraz sonra ölü bir adam olacaktim gerçekten..."
-"Ne yaptin?" diye merakla sordum...
-"Kocaman bir hemsire yanima yaklasti ve bagirarak herhangi bir seye alerjim olup olmadigimi sordu... "Var" Doktorlar ve hemsireler merakla sustular... Derin bir nefes alarak kendimi topladim ve bagirdim: "Benim kursunlara alerjim var.!..." Doktorlar ve hemsireler gülmeye basladilar... Tekrar bagirdim. Ben yasamayi seçtim. Beni bir canli gibi ameliyat edin, otopsi yapar gibi degil..." JERRY, sadece doktorlarin büyük ustaliklari sayesinde degil, kendi olumlu tavrinin büyük katkisiyla yasadi. Yasamasi bana büyük bir ders oldu. Her gün, hayatimizi dolu dolu yasamayi seçme sansimiz ve hakkimiz oldugunu ondan ögrendim ve her seyin kendi seçimimize bagli oldugunu.
[URL="http://www.gicir.net"]eğlence[/URL]
|
